คุณถามฉันว่า "ตามความรู้สึกของฉันแล้ว
ฉันคิดว่าคุณรักฉันมาก
แค่ไหน?"
ถ้าฉันไม่ได้เข้าข้างตัวเองมากจนเกินไป..ฉันจะบอกคุณ
ว่า
.. ฉันรับรู้ว่าคุณรักฉัน แต่ถ้าถามว่ามากแค่ไหน? ฉันคงตอบคุณ
ไม่ได้
เพราะฉันไม่รู้จริงๆ ว่าคุณรักฉันมากแค่ไหน เพราะฉันไม่ต้อง
การความมากมายในความรัก
แค่สิ่งที่คุณเพียรพยายามทำเพื่อฉัน
ฉันว่ามันมากมายด้วยคุณค่า
มากกว่าที่จะวัดกันด้วยปริมาณ ฉันไม่
คิดว่า..
ใครคนหนึ่งจะทำเพื่อใครคนหนึ่งได้มากมายเท่านี้ ถ้าคนคน
นั้นไม่ได้รู้สึกลึกซึ้งต่อเธอ
เหมือนเช่นคุณที่รู้สึกอย่างนั้น ต่อฉัน คุณ
ไม่ต้องเพียรพยายามบอกฉัน
เพราะถึงแม้พรุ่งนี้คุณจะไม่ได้บอก
ว่า
"คุณรักฉัน" ฉันก็จะยั่งมั่นใจใน ความรักที่คุณมีต่อฉันเสมอ ว่า
มันจะเป็นนิรันดร์
ความรู้สึกที่ฉันให้คุณ คุณก็รับรู้ได้ว่ามันมากมาย
แค่ไหน
แต่แล้วทำไมคุณไม่คิดในมุมกลับกันว่า.. ความรู้สึกที่คุณมี
ให้ฉัน
ฉันก็รับรู้มันได้เช่นกัน..คุณยังกังวลอยู่ว่า..ฉันจะไม่รู้ว่า..คุณ
รู้สึกอย่างไรกับฉัน
เพราะคุณมีบางอย่างที่กำลังจะบอกกับฉัน คุณ
กลัวว่า..ถ้าคุณเอ่ยมันออกมา
จะทำให้ฉันเข้าใจตัวคุณผิดไป ฉันเข้า
ใจถูกหรือเปล่าคะ
คุณกำลังจะบอกฉันว่า..คุณกำลังจะค่อยๆ หายไป
จากฉัน
โดยการกระทำ แต่ในความรู้สึก คุณจะอยู่กับฉันตลอดเวลา
ทุกสิ่งที่คุณกำลังจะทำ
เป็นการทำเพื่อตัวฉันทั้งนั้น อย่างนั้นใช่มั้ย
คะ
ฉันบอกคุณตามตรงนะคะ..ฉันก็รู้ เหมือนที่คุณก็รู้ตลอดเวลา ว่า
เราจะต้องเลิกลากันไป
แต่ฉันก็ยังทำใจไม่ได้ เพราะฉันไม่เคยเป็น
อย่างนี้มาก่อน
ไม่เคยมีความรู้สึกอะไรอย่างนี้มาก่อน คุณอาจจะทำ
ใจได้
เพราะคุณผ่านมามากกว่าฉัน คุณบอกฉันว่า เวลาจะรักษาเรา
เอง
ฉันก็รู้ว่าเวลาจะรักษาเรา แต่ที่ฉันไม่รู้คือ นานแค่ไหน อาจจะ
ตลอดชีวิตของฉัน
ได้โปรดอย่าบอกฉันอีกเลยว่า พรุ่งนี้หรือวันต่อไป
เราอาจจะไม่ได้พบกัน
หรืออาจจะพบกัน ปล่อยให้ทุกสิ่งทุกอย่าง
ผ่านไปด้วยตัวของมันเองได้ไหม
ฉันไม่อยากคิดถึงความทรมาน
ของการจากลา
ฉันไม่อยากเสียใจซ้ำแล้วซ้ำอีกเพียง เพราะคิดว่า เรา
ต้องจากกันไปทั้งๆ
ที่เรารักกันมากมาย ฉันรู้ว่ามีเหตุผลมากมายที่
เราต้องจากกัน
คุณลองคิดดูสิว่า การที่เรารักใครสักคน รักเค้ามาก
ทั้งๆที่รู้ว่าไม่มีสิทธิ์ที่จะรัก
แต่เราก็ไม่ได้มีทุกข์ที่รักเค้าเลย เรามี
ความสุขที่ได้รักเค้า
ได้มองเห็นเค้า ได้ดูแลเค้า ถึงแม้จะแค่ในใจของ
เรา
แต่ถ้า..เราคิดว่า..เราต้องไปจากเค้าคนที่เรารักมากๆ คนที่ชีวิตนี้
เราไม่อาจจะรักใครได้เท่าเค้าอีกแล้ว..แล้วทำไมเราต้องเอ่ยลา..เพียง
เพราะว่า..เราคิดอยู่ด้านเดียวว่า..เราทำเพื่อเค้า
การที่เราจะทำอะไร
สักอย่างเพื่อคนที่เรารัก..มันไม่ได้หมายถึง..การจากลาเสมอไป
ฉัน
เข้าใจความรู้สึกของคุณดี
ว่า คุณรู้สึกอย่างไร เหมือนอย่างที่ฉันเข้า
ใจความรู้สึกของตัวเอง
เชื่อฉันเถอะว่า สิ่งที่คุณทำทุกอย่างมันจะไม่
สูญเปล่า..
หรือคุณไม่ได้มั่นใจในตัวผู้หญิงที่คุณรัก ครั้งหนึ่งในชีวิต
ฉันอาจทำผิดต่อคนมากมาย
แต่ฉันก็ไม่เคยเสียใจเลยถึงสิ่งที่ฉันได้
กระทำลงไป
เพียงเพราะฉันได้ทำ ในสิ่งที่ฉันต้องการเพื่อคนที่ฉัน
รัก
และเค้าก็รักฉัน ฉันจึงไม่เคยมีความคิดว่า..สิ่งที่ฉันทำไปมันจะ
สูญเปล่า
เพราะฉันไม่ได้ ต้องการอะไรตอบแทน ฉันอยากให้คุณคิด
เช่นเดียวกับฉัน
อย่างที่ฉันเคยบอกกับคุณ "ความรัก" ถ้ามันอยู่ใน
ความพอดี
เราจะมีความสุขกับมัน แต่ถ้ามันเริ่มเรียกร้องต้องการ
มากกว่าที่เป็นอยู่
เราจะ "ทุกข์" ไม่ว่าคุณจะถามย้ำฉันอีกสักกี่ครั้ง
ฉันก็จะตอบคุณว่า..ฉันรับรู้ถึงความรักที่คุณมีให้ฉันเสมอ
เพราะคุณ
ยังอยู่กับฉัน
ทั้งการกระทำและความรู้สึก อย่าให้ฉัน ต้องขอร้องอีก
เลยว่า..อย่าพยายามบอกเหตุผลร้อยแปดพันเก้า
ว่า..ที่ต้องไปจากฉัน
เพียงเพราะรักฉัน..
ความรักที่แท้ จริงคืออะไร คือการจากลา อย่าง
นั้นหรือ
อาจเป็นฉันเข้าใจผิดคิดไปว่า ความรักคือการให้.. ฉันไม่รู้
อะไรทำให้ฉันรักคุณได้มากมายขนาดนี้
ฉันไม่เคยรู้สึกกับใครอย่าง
นี้มาก่อน
มันเป็นความรักที่เกิดขึ้นท่ามกลาง ความขัดแย้งในใจตัว
เอง
มันเป็นความรักที่แลกมาด้วยชีวิต อย่างที่คุณเคยบอก ถ้าฉันต้อง
เสียอะไรไปมากกว่านี้
เพื่อที่ จะแลกกับที่ฉันจะได้คุณคืนมา ฉันก็จะ
ยอม..ยอมทุกสิ่งทุกอย่าง
เข้าใจฉันบ้างเถอะว่า..ฉันไม่อยากจะสูญ
เสียคุณไปเลย
แม้สักนาทีเดียว..ได้โปรดอยู่กับฉันอย่างเคย..ให้ฉันได้
รับความอบอุ่นอย่างที่เคยได้รับ
ได้ไหม?
